Tryntsje Beimers geboren 1922 in Sint Annaparochie als oudste van een boerengezin met 8 kinderen, overleed op 13 juni 2006 in Kilangala, Tanzania. Sinds 1953 was zij daar zendeling en verpleegster. Tot haar dood bleef zij trouw aan haar roeping, zij hielp de mensen in nood en vertelde hen het evangelie.
Nu verkrijgbaar in uw boekhandel en bij het bestuur van de Stichting Tryntsje Beimers:
Een boek over het leven en werk van Tryntsje Beimers.
Het werk gaat toch wel door?
Deze vraag wordt aan ons als bestuur gesteld en daarmee ook aan u…
Wij hebben niet getwijfeld en willen er alles aan doen om het eens begonnen werk van Tryntsje Beimers voort te zetten.Wij voelen ons door de jaren heen zeer verwant met de missiepost op Kilangala en dragen met hen het wel en wee, dat is wat ons zo sterk samenbindt. Dat voelen zij daar haarfijn aan, zodat de schouders in evenwicht zijn. Nu de ‘schakel’ er tussen uit is, blijft de ketting toch sterk, dat is ons aller vertrouwen en inzet. Vanzelfsprekend kunnen wij daarbij niet zonder uw onmisbare steun, waar Tryntsje ook altijd zeer dankbaar voor was.
…Het was iemand met een geweldige geloofsenergie en geloofsoptimisme, iemand die de boodschap van de Zender echt in woord en in daad wilde doorgeven. Haar liefde en betrokkenheid bij de mensen was groot. Als Christus ons zó heeft liefgehad, zo zullen wij dan ook elkaar liefhebben! zegt Johannes. Zo leefde Trijntje…
Een bijzondere vrouw ging heen. Een parel in Gods hand.
Aan ieder leven komt een einde, en dat weten we allemaal; maar deze vrouw heeft van haar leven wel een heel bijzonder leven gemaakt. Zij heeft met tomeloze energie en inzet veel arme mensen in Tanzania kunnen helpen en verzorgen en ervoor gezorgd dat zij opnieuw levensvreugde ervaren…
Tryntsje Beimers is hier samen met Moses Siame druk aan het werk.
Moses is vanaf 1997 hoofd van de gehele Kilangala Mission Post.
Het volledige verhaal van wijlen Tryntsje Beimers over haar leven en werk op de missiepost in het Rukwa district in Tanzania.
Geschreven door de leiding van de Kilangala Missie Sumbawanga, Rukwa district, Tanzania.
Missiewerk is datgene dat onze almachtige God een eerste prioriteit gaf, vooral door speciale mensen deze wereld in te sturen. Er zijn veel missies die dezelfde taken uitdragen, van het geven van informatie over God en het dienen van mensen, de gemeenschap, in alle spirituele en morele aspecten. Ook onze Heer Jezus Christus deed dit werk samen met zijn discipelen. Hun activiteiten waren het onderwijzen in het woord van God en het helen van kwalen, zowel spiritueel als moreel; het is niet alleen het helen van kwalen maar ook het ontwikkelen van een diversiteit aan activiteiten
Op een bruiloftsfeest in Kana hielp Jezus het bruidspaar. In het evangelie van Mattheus, hoofdstuk 5 vers 14 , lezen we dat Jezus zijn discipelen hierover vertelde en dat geldt ook voor de kerk en de gelovigen. Er staat: ‘Jullie zijn het licht van de wereld’ Het is hetzelfde als een stad gebouwd op een berg die niet verborgen kan blijven. Onze geliefde ‘moeder’ wijlen Tryntsje Beimers gaf hier gehoor aan door haar vreedzame bedoelingen.
Wijlen Tryntsje Beimers is geboren in 1922 in Nederland in het dorp St. Annaparochie. In 1937, ze was toen vijftien jaar, begon voor haar de roeping tot het missiewerk. Daarom begon ze toen met een opleiding in de verpleging die zes jaar duurde. Na afronding hiervan volgde ze een opleiding aan de Bijbelschool in Doorn. Hier kreeg ze het diploma om Gods woord te mogen onderwijzen.
In 1953 begon ze haar reis naar Tanzania, of Tanganyka zoals het destijds door de kolonisten werd genoemd. Het begin van haaar reis was heel moeilijk omdat ze geen financiële ondersteuning had. Wat ze deed was bidden tot God. Dus vertrok ze met een beetje geld dat ze thuis verdiend had met aardappelzoeken. Nadat ze in Tanganyka was aangekomen, sloot ze zich aan bij Amerikaanse missionarissen die dezelfde taak hadden. Ze reisde naar hen toe en werd hartelijk welkom geheten. Ze werkten samen op de Tatanda missiepost in het Rukwa district gedurende twaalf jaar.
De samenwerking met de Amerikaanse missionarissen liep later spaak omdat die in hun regio de mensen alleen geestelijk bedienden en niet maatschappelijk. Tryntsje besloot daarom haar eigen centrum (kindertehuis) op te richten. Toen het tehuis geopend werd, konden de Amerikaanse missionarissen dat niet waarderen.
In 1965 ging ze terug naar huis, naar Nederland, samen met drie Tanzaniaanse kinderen die ze als haar eigen kinderen beschouwde. Het doel van haar terugkeer was o.a. het regelen van de verdere ontwikkeling van het eigen tehuis. Dat slaagde, ze zocht steun bij een groep mensen die haar financieel ondersteunden en in datzelfde jaar werd de Stichting Afrika Zending (Africa Inland Mission) opgericht.
In 1966 keerde ze terug naar Tanzania met haar drie kinderen. Toen ze daar aankwam zocht ze contact met de Moravian bisschop Kisanji uit Tabora en zodoende kon ze samenwerken met de Moravian Church. De eerste plek waar ze ging werken was in Kilangala, waar we tot nu toe nog werken en wonen. Verschillende activiteiten werden opgestart; het brengen van het evangelie; het maken en verspreiden van de Nuru, een geschreven krantje in het Swahili; het geven van onderwijs onder de naam Tapa (basisonderwijs); ziekenverzorging in een kliniek; kinderopvang van voornamelijk weeskinderen; het stichten van kerken in samenwerking met de Moravian kerk en de Bijbelschool.
Na 1969 werd haar werk zo veelomvattend dat ze besloot andere missionarissen te vragen om hulp. Zo kwamen er een dokter en verpleegkundigen en dat resulteerde in de bouw van het Kilangala ziekenhuis.
In 1977 werd het nog veel drukker waardoor ze besloot een tweede kindertehuis te bouwen in Kantembo. Daar begon ze opnieuw met het opvangen van kinderen en het brengen van het evangelie. Ze werkte achttien jaar op deze missiepost, waarna ze besloot, in verband met haar leeftijd en gezondheid, terug te keren naar Kilangala.
Onze geliefde ‘Moeder’ deed zoveel dat als je dat allemaal wilt opschrijven je wel een boek zo dik als de bijbel kunt vullen. Daarom hier een aantal activiteiten op een rij:
- ze onderwees heel veel mensen hoe ze verlost konden worden van angst
- ze zorgde voor meer dan duizend mensen
- ze hielp velen bij preventie en genezing van ziektes
- ze zorgde dat veel mensen onderwijs konden krijgen
Vreemd genoeg faalden andere missionarissen die in andere delen van Tanzania werkten vaak totaal bij de uitvoering van hun activiteiten. De activiteiten van onze ‘Moeder’ hadden veel succes door de unieke kwaliteit, vooral de verspreiding van Gods woord kreeg bij haar een hoge prioriteit. Daarnaast leerde ze de mensen om zelf actief te zijn.
De laatste twee jaar droomde ze ervan om te gaan reizen door het land om te zien hoever haar werk zich had verspreid. Ze vroeg Mr Moses Siame om haar naar diverse regio’s in Tanzania te brengen. Ze werd met grote eer en dankbaarheid ontvangen, de meeste mensen bedankten haar voor het verspreiden van het christendom via de Nuru. Als ze terugkwam van zo’n reis, nam het werk enorm toe. Ze moest meer dan 100.000 Nuru’s drukken in plaats van de 16.000. Een volgende stap was dat haar kantoor moest worden uitgebreid omdat de omvang van dit werk in haar huis niet meer paste.
Voor de gemeenschap van de Kilangala Mission en voor de Tanzaniaanse gemeenschap in het algemeen grijpen we deze gelegenheid aan om onze almachtige God te danken voor wat hij gedaan heeft middels het leven van Tryntsje Beimers; het geestelijke evengoed als het maatschappelijke door het dienen van de mensheid. Samen zeggen we: ‘Moge onze almachtige God haar ontvangen en haar het eeuwige leven geven. Amen.’
(artikel aangeleverd door Moses Siame en vertaald door I.W)
In de 53 jaar dat ze in Tanzania was heeft ze in alle uithoeken van het land het evangelie gebracht. Háár werk waar ze zo van hield en gedreven in was, was kláár. We besluiten met een woord dat ze vaak gebruikte en wat betekent: zeker waar, Kabisa!
Van Pytsje
