BOEK 'MAMA KATARINA'
Via deze link http://www.frieschdagblad.nl/index.asp?artID=36474
vindt u het artikel dat op 25 oktober 2007 in het Friesch Dagblad werd geplaatst.


Balkster Courant 19 nov.'06

Bezoek uit Tanzania

 

Van de Tryntsje Beimers Stichting

Door: Hanny Bakker

 

 

Op de eerste dag van de herfst zette Moses voor het eerst sinds drie jaar weer voet op Nederlandse bodem, nu zonder zijn vrouw Jenny, die net is bevallen van een gezonde jongen. Hij wil ons, na het overlijden van Tryntsje Beimers deze zomer, laten weten hoe het nu in Kilangala gaat. Er was een druk programma opgesteld door het bestuur van de ‘Stichting Tryntsje Beimers’. Moses bezocht vele kerken en andere groepen om zijn verhaal te doen.

 

Nog steeds moeten de mensen van de Kilangala Missie Post wennen aan het idee dat Mama Katalina, zoals ze door hen werd genoemd, er niet meer is. Moses is al sinds 1997 hoofd van de post, maar nog altijd was zij een drijvende kracht, vooral in het vele evangelisatiewerk. Haar overlijden was een schok en de begrafenis indrukwekkend, deze werd bezocht door meer dan 500 mensen, wat in Tanzania zeer ongewoon is. Toch, het werk gaat door!

Haar nadrukkelijke wens en door allen gerespecteerd. Zeer dankbaar zijn ze voor wat zij voor Tanzania en in het bijzonder het district Rukwa heeft betekend. De Kilangala Mission Post is uitgegroeid tot een kompleet dorp, met allerhande vormen van dienstverlening, waar tot in de verre omgeving dankbaar gebruik van wordt gemaakt. De Tanzanianen die de post gaande houden en langzaam maar zeker steeds verder uitbreiden, zijn heel gemotiveerd en enthousiast om haar levenswerk voort te zetten.

Het werk op de post is onderverdeeld in vijf projecten, over ieder project is een hoofd aangesteld. Tryntsje was verantwoordelijk voor het evangelisatiewerk, in de toekomst hoopt Kristoffel deze taak over te nemen. Hij is net als Moses opgeleid aan de Theologische School en hoofd van de laatste door Tryntsje opgerichte missiepost in Katembo.

Daarnaast is er al vanaf het begin een kindertehuis waar Roza Beimers-Simgala, de oudste adoptiedochter van Tryntsje, de scepter zwaait. Op ’t ogenblik verblijven daar 15 baby’s, waarvan de moeder is overleden bij de geboorte. Zij blijven tot ze bijna drie jaar zijn. Is ook de vader overleden en de rest van de familie niet in staat het kind groot te brengen, dan mag het kind op de post blijven tot het 18 jaar is en op eigen benen kan staan.

Ook is er een hospitaal met 20 bedden, er zijn inmiddels goed opgeleide dokters en verpleegsters. Als er een operatie nodig is wordt de patiënt met een van de twee ziekenauto’s naar het ziekenhuis in Sumbawanga vervoerd, dit is de hoofdstad van de provincie Rukwa. Om hulp en vervoer van het hospitaal in te roepen hebben 15 omliggende dorpen sinds kort de beschikking over radioapparatuur, de zogenaamde ‘radio-call’, geschonken door de Nederlandse ambassade in Dar es Salaam, Tanzania. Een hele verbetering, waardoor meer mensenleven gespaard blijven. Men hoeft nu niet meer kilometers te lopen alvorens hulp in te kunnen roepen van de dokters. Begin van dit jaar was het ziekenhuis enkele maanden overvol door een malaria-epidemie, de zieken lagen zelfs op de grond. Ook AIDS komt hier al voor. Teams geven voorlichting over preventie van ziekten en moedigen mensen aan tot het nemen van maatregelen voor geboortebeperking, er zijn nog steeds grote gezinnen, terwijl de mensen door armoede vaak niet in staat zijn hun kinderen groot te brengen en onderwijs te laten volgen. Ook worden er inentingen gegeven en houdt men baby- en kleuterbureau.

Dan is er de door Anne Beimers opgezette bouwopleiding. Deze duurt drie jaar en men voorziet voor een deel in inkomsten door het bouwen en verkopen van tafels en stoelen. Er zijn nu 55 leerlingen en 6 leerkrachten. Het is een officiële opleiding met verschillende vakken en naderhand ontvangt met een diploma. Ook is er een 3-jarige opleiding aan de naaischool, de regering voorzag deze van naaimachines, daar zijn nu 15 man in opleiding. De leerlingen wonen gedurende de tijd van de opleiding op de post, maar het is moeilijk om al deze monden te voeden, speciaal omdat het voedsel dit jaar vreselijk duur is.Door de komst van de nieuwe tractor is het mogelijk meer grond te bewerken. Vanaf december zal iedere leerling verantwoordelijk zijn voor een stuk grond, waarop voedsel verbouwd kan worden.

Deze tractor wordt ook ingezet bij het laatst opgezette project, dat is de veehouderij. Sinds een jaar loopt er een heuse veestapel op grond rond de missiepost. Mellius en Ytsje Kramer uit It Heidenskip zijn met ingezameld geld op bezoek geweest en samen hebben ze de aankoop van 12 Burundi-koeien en 1 stier geregeld. Dit ras is sterk en resistent tegen de daar heersende veeziektes. Pas geleden is de zelfgebouwde ligboxenstal in gebruik genomen, waar ze zeer trots op zijn. Moses heeft de bouwtekening zelf gemaakt. Ook is het eerste kalf al geboren. De bedoeling is om ook hier mensen op te leiden. Nu al loopt er een weesjongen dagelijks mee. De stierkalveren zullen worden opgefokt en later als os voor de ploeg lopen. Terwijl de koeien melk kunnen leveren. Er is voor de koeien olifantegras gezaaid, wat zeer voedzaam is en sterk, ook worden er maïs en bonen geteeld.

Moses’ visie voor de Kilangala Missie Post is het steeds verder uitbreiden van deze projecten. Hij is erg dankbaar voor wat de geldelijke ondersteuning van de mensen uit Friesland en ook Nederland mogelijk heeft gemaakt en hoopt dit werk in de toekomst te kunnen blijven voortzetten. Het evangelisatiekrantje wat Tryntsje Beimers schreef heet NURU, wat betekent ‘licht’ en wordt driemaandelijks met duizenden over heel Tanzania verspreid. Ook dit werk zal blijven doorgaan. Daarom zeggen we: “The Light Is Going On!”